Τέλος, λέω: «Ἰδοὺ, ἦλθα πρὸς σᾶς ἄνευ ἁμαρτίας, ἄνευ κακίας, ἄνευ μαρτυρίας κατ' ἐμοῦ, ἄνευ πράγματος ποὺ νὰ ἔχω ἀρνηθῇ. Ζῶ ἀπὸ κρέας ἀληθείας καὶ ποτῶμαι ἀπὸ ἀλήθεια. Ἔπραξα ὅ,τι ἀρέσει τοὺς θεούς. Ἠγάπησα τὸν θεὸν τὸν δικό μου μὲ ὅλη μου τὴν καρδιά. Δὸς μου νὰ περάσω καὶ νὰ ἰδῶ τὸ πρόσωπό σου, γιατὶ δὲν ἔκαμα τίποτα κακὸ εἰς τοὺς ἀνθρώπους, δὲν ἔβλαψα κτήνη, δὲν ἐπροσάθησα τὸν θεὸν τὴν ἡμέρα τῆς κρίσεως του.»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου